อ่านพระคัมภีร์ใน 1 ปี
บทความสารบัญ
วันนี้
กลับหน้ารวมบทความ
วันที่ 10 จาก 365 วัน10 มกราคม (January 10)

ปฐมกาล 25-26 และ มัทธิว 8:1-17

เวลาอ่านบทนำประมาณ ~2 นาที
ภาคพันธสัญญาเดิม (Old Testament)

ปฐมกาล 25-26 (Gen. 25–26)

📖 เรื่องย่อ & จุดสังเกตก่อนอ่าน

สิ้นชีวิตเมื่ออายุ 175 ปี กับร่วมกันฝังศพพ่อใน สองพี่น้องที่เคยห่างเหินได้คืนดีกัน[1]

เป็นหมันเหมือนซาราห์ สองสามีภรรยารอลูกถึง 20 ปี[2] อิสอัคอธิษฐานเผื่อภรรยา แล้วพระเจ้าทรงฟัง พระสัญญาไม่ได้ทำให้เขาเลิกอธิษฐาน แต่หนุนให้อธิษฐาน[3]

พระคำในข้อ 23 ว่า "คนพี่จะรับใช้คนน้อง" (NTV) สวนทางกับธรรมเนียมที่ลูกคนโตได้ฐานะและมรดกมากกว่า[4] (คนจับส้นเท้า หรือคนแย่งที่)[5] ก็ทำตามชื่อ ฉวยจังหวะที่หิว[6] ขอแลกสิทธิของบุตรหัวปีกับสตูถั่ว ข้อ 34 บอกว่าเอซาวกินดื่ม ลุกขึ้น แล้วก็ไป ไม่เสียดายเลย[7] ก่อนสรุปว่า "เอซาวไม่ไยดีกับสิทธิของบุตรหัวปีเลย" (NTV) บทนี้ไม่ตำหนิยาโคบ ส่วนผู้เชี่ยวชาญพระคัมภีร์รุ่นก่อนบางคนมองว่า ยาโคบได้สิทธินั้นก็จริง แต่ต้องชดใช้ภายหลัง ทั้งหนีพี่ชายและถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า[8]

บทที่ 26 อิสอัคหนีกันดารอาหารไป พอถูกถามถึงเรเบคาห์ อิสอัคกลัวถูกฆ่าจึงโกหกว่านางเป็นน้องสาว ซ้ำรอยพ่อในเมืองเดียวกันนี้[9] จนกษัตริย์อาบีเมเลคจับได้

เมื่ออิสอัคมั่งคั่งขึ้น ชาวฟีลิสเตียก็อิจฉา จนอาบีเมเลคไล่เขาไป คนเลี้ยงสัตว์ชาวเกราร์แย่งบ่อใหม่ของเขาถึงสองครั้ง บ่อทั้งสองจึงได้ชื่อว่า "เอเสก" (การทะเลาะวิวาท)[10] และ "สิตนาห์" (ความเป็นศัตรู)[11] แต่อิสอัคไม่ตอบโต้ เขาย้ายต่อไปและขุดใหม่[12] จนบ่อที่สามได้ชื่อว่า "เรโหโบท" (ที่กว้างขวาง)[13]

แล้วพระเจ้าก็ตรัสกับอิสอัคที่เคยกลัวจนยอมโกหกว่า "อย่ากลัวเลย เพราะว่าเราอยู่กับเจ้า" (NTV) อาบีเมเลคที่เคยไล่อิสอัคก็ยังเห็นว่าพระเจ้าอยู่กับเขา จึงมาขอทำพันธสัญญา วันที่สาบานกัน คนรับใช้ก็ขุดพบน้ำพอดี อิสอัคจึงตั้งชื่อบ่อว่า "ชิบาห์" (คำสาบาน)[14] เรื่องราวที่เปิดฉากด้วยการแย่งชิงบ่อน้ำ จึงปิดฉากลงด้วยบ่อน้ำแห่งสันติสุข

อ่านบทเต็มภายนอก (BibleGateway):
บทที่ 25บทที่ 26
ภาคพันธสัญญาใหม่ (New Testament)

มัทธิว 8:1-17 (Mt. 8:1-17)

📖 เรื่องย่อ & จุดสังเกตก่อนอ่าน

หลัง คนแรกที่มาหาพระเยซูคือคนโรคเรื้อน สมัยนั้นผู้คนมองเขาเหมือนคนที่ตายไปแล้ว[15] เขาต้องอยู่แยกจากคนอื่นและร้องเตือนว่าตัวเองมีมลทิน[16] ใครแตะตัวเขาก็ติดมลทินไปด้วย[17] แค่เข้าใกล้จนแตะกันได้ก็ผิดกฎแล้ว[18] เขาทูลว่า "ถ้าพระองค์ต้องการ" (NTV) เขามั่นใจว่าพระเยซูรักษาได้ แต่ไม่รู้ว่าพระองค์จะเต็มใจรักษาเขาไหม[19] ทรงยื่นพระหัตถ์แตะคนที่ไม่มีใครกล้าแตะ แล้วตรัสตอบตรงจุดที่สงสัย "เราต้องการอย่างนั้น จงหายเถิด" (NTV) มลทินไม่ติดพระองค์[20] แต่โรคของเขากลับหาย

ที่เมือง นายร้อยชาวโรมันผู้คุมทหารร้อยนาย[21] มาขอให้พระเยซูรักษาคนรับใช้ ความเชื่อของนายทหารต่างชาติคนนี้ยิ่งน่าทึ่ง[22] ในกองทัพ แค่เขาสั่งคำเดียวลูกน้องก็ทำตาม (ข้อ 9) เขาจึงเชื่อว่าพระเยซูแค่สั่ง โรคก็ต้องหาย พระเยซูทรงประหลาดใจ จึงตรัสว่า "เราไม่เคยพบความเชื่อมากเท่านี้แม้แต่ในประเทศอิสราเอล" (NTV)

ข้อ 11–12 พระเยซูตรัสเตือนตรง ๆ ว่า คนจากทั่วโลกจะมาร่วมโต๊ะกับ และ (สามบรรพบุรุษในปฐมกาลวันนี้) ส่วน "บุตรของอาณาจักร" คือชาวยิวที่คิดว่าอาณาจักรนี้เป็นของตน[23] กลับจะถูกโยนออกไปสู่ "ความมืดข้างนอก" ภาพนี้มาจากงานเลี้ยงยามค่ำ แขกในบ้านอยู่ในแสงสว่าง แต่คนที่ถูกกันไว้นอกประตูอยู่ในความมืด[24]

ที่บ้านของ แม่ยายของเขาหายไข้เมื่อพระเยซูจับมือ แล้วลุกขึ้นปรนนิบัติทันที ทั้งที่ไข้มักทิ้งความอ่อนเพลียไว้ แสดงว่านางหายสนิท[25] ผู้เขียนอธิบายการรักษาในค่ำวันนั้นด้วยคำของ ผู้เผยพระวจนะในพันธสัญญาเดิม (ข้อ 17) ว่า "พระองค์เองได้รับเอาความเจ็บป่วยและแบกเอาโรคต่างๆ ของเราไป" (NTV) คำนี้มาจากอิสยาห์บทที่ 53 ที่เราจะได้อ่านภายหลัง ซึ่งพูดถึงพระเมสสิยาห์ผู้ทนทุกข์เพราะบาปของผู้อื่น[26]

อ่านบทเต็มภายนอก (BibleGateway):
บทที่ 8

แหล่งอ้างอิง

  1. [1]“Some distance there had formerly been between Isaac and Ishmael, but it seems either Abraham had himself brought them together while he lived, or at least his death reconciled them.” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Genesis 25:9
  2. [2]“Twenty years he continued unblessed with offspring” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Genesis 25:21
  3. [3]“Though God had promised to multiply his family, he prayed for it; for God's promises must not supersede but encourage our prayers” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Genesis 25:21
  4. [4]“the firstborn was regarded as entitled to a more honourable position and to a larger share of the inheritance than his brethren” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Genesis 25:31
  5. [5]“Jacob] That is, One that takes by the heel or supplants.” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Genesis 25:26
  6. [6]“thus taking the advantage of his brother's necessity” — John Gill's Exposition of the Bible (1746–66), on Genesis 25:31
  7. [7]“Without any serious reflections upon the ill bargain he had made, or any shew of regret.” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Genesis 25:34
  8. [8]“And if Jacob is cunning, and mean in the advantage he took of his brother, still he valued these privileges, and in the sequel he had his reward and his punishment.” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Genesis 25:34
  9. [9]“on this point he ought rather to have avoided than imitated his father's fault” — John Calvin's Commentaries (Calvin Translation Society, 1843–55), on Genesis 26:7
  10. [10]“Esek] That is, Contention.” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Genesis 26:20
  11. [11]“Sitnah] That is, Enmity.” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Genesis 26:21
  12. [12]“whenever he found that his work was likely to be a subject of strife and contention, he gave place” — Adam Clarke's Commentary on the Bible (1831), on Genesis 26:21
  13. [13]“Rehoboth] That is, Broad places, or, Room.” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Genesis 26:22
  14. [14]“but rather it signifies an "oath", and was so called from the oath, which he and Abimelech had just took to one another” — John Gill's Exposition of the Bible (1746–66), on Genesis 26:33
  15. [15]“it separated a man and classed him with the dead” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Matthew 8:2
  16. [16]“He had to live apart from his fellows, to wear on his brow the outward sign of separation, to cry out the words of warning, “Unclean, unclean”” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Matthew 8:2
  17. [17]“It was an offence to the Jews to "touch" a leprous person, and was regarded as making him who did it ceremonially impure” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 8:3
  18. [18]“even as the leper's coming near enough for contact was against the Levitical regulations” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Matthew 8:3
  19. [19]“in which he expresses at once his willingness, "I will", of which the leper before was not certain” — John Gill's Exposition of the Bible (1746–66), on Matthew 8:3
  20. [20]“his unspotted purity and holiness, which could not be defiled by it” — John Gill's Exposition of the Bible (1746–66), on Matthew 8:3
  21. [21]“A centurion was the commander of 100 men in the Roman armies.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 8:5
  22. [22]“And it was the more remarkable, that it came from a Gentile, and from a soldier too” — John Gill's Exposition of the Bible (1746–66), on Matthew 8:10
  23. [23]“The children of the kingdom - That is, the children, or the people, who "expected the kingdom," or to whom it properly belonged; or, in other words, the Jews.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 8:12
  24. [24]“so they who were admitted to the banquet had the benefit of the light; but they who were shut out were in darkness, called here outer darkness” — Adam Clarke's Commentary on the Bible (1831), on Matthew 8:12
  25. [25]“The fact is stated as showing the completeness of the work of healing. The “great fever” had not left behind it its usual sequel of weakness and exhaustion.” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Matthew 8:15
  26. [26]“In Isaiah 53:1-12, Isaiah fully states the doctrine of the atonement, or that the Messiah was to suffer for sin.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 8:17