เปลี่ยนวัน
ปฐมกาล 39-40 และ มัทธิว 11
ปฐมกาล 39-40 (Gen. 39–40)
เรื่องราวของมาดำเนินต่อที่ เขากลายเป็นทาสในบ้านของ หัวหน้าองครักษ์ของฟาโรห์[1] ลองนับดูว่าบทที่ 39 พูดว่า "พระผู้เป็นเจ้า สถิตกับโยเซฟ" (NTV) กี่ครั้ง ข้อความนี้ปรากฏทั้งตอนที่โยเซฟเจริญก้าวหน้าในบ้านนาย (ข้อ 2–3) และตอนที่เขาติดคุก (ข้อ 21–23) การที่พระเจ้าสถิตด้วยไม่ได้หมายความว่าโยเซฟจะไม่เจอความทุกข์ แต่หมายความว่าแม้ในคุก พระเจ้าก็ยังอยู่กับเขา[2]
ก่อนโยเซฟจะติดคุก เขาเจอบททดสอบสำคัญ ภรรยาของโปทิฟาร์ชวนเขาหลับนอนด้วยวันแล้ววันเล่า คำปฏิเสธของโยเซฟในข้อ 9 ชี้ชัดว่าเขามองเรื่องนี้อย่างไร "ข้าพเจ้าจะกระทำความเลวอันใหญ่หลวงนี้ และกระทำบาปต่อพระเจ้าได้อย่างไร" (NTV) โยเซฟไม่ได้กลัวแค่จะผิดต่อนาย แต่เห็นว่าเป็นบาปต่อพระเจ้า เมื่อเขาวิ่งหนีโดยทิ้งผ้าที่นางคว้าไว้ ผ้าชิ้นนั้นก็กลายเป็นหลักฐานเท็จที่ส่งเขาเข้าคุก พวกพี่ ๆ ถอดเสื้อของโยเซฟไปได้ แต่ถอดความซื่อตรงของเขาไปไม่ได้[3]
ในบทที่ 40 โยเซฟอยู่ในคุกเดียวกับข้าราชการชั้นสูงสองคนของฟาโรห์ คือหัวหน้าพนักงานถวายเหล้าองุ่นและหัวหน้าพนักงานทำขนมปัง[4] ทั้งสองฝันในคืนเดียวกันและกลุ้มใจเพราะไม่มีใครแก้ฝันให้ เมื่อโยเซฟเห็นสีหน้าของพวกเขา ก็พูดว่า "พระเจ้าแก้ฝันได้มิใช่หรือ" (NTV) โยเซฟขอให้พนักงานถวายเหล้าองุ่นช่วยกราบทูลเรื่องของเขาต่อฟาโรห์ แล้วคำแก้ฝันก็เป็นจริงทุกประการ แต่บทนี้จบลงว่า "หัวหน้าพนักงานถวายเหล้าองุ่นก็ไม่ได้ระลึกถึงโยเซฟ แล้วก็ลืมเขาไป" (NTV) โยเซฟจึงยังต้องรอคอยอยู่ในคุกต่อไป
มัทธิว 11 (Mt. 11)
บทนี้เริ่มด้วยคำถามที่ไม่น่าจะมาจากคนอย่าง ยอห์นผู้เคยประกาศเรื่องผู้ที่จะมาภายหลัง ตอนนี้ติดคุกอยู่ และส่งศิษย์มาทูลถามพระเยซูว่า "ท่านคือผู้ที่จะมานั้น หรือว่าพวกเราควรจะรอคอยผู้อื่นต่อไป" (NTV) ผู้เชี่ยวชาญพระคัมภีร์รุ่นก่อนบางคนมองว่า ความยากลำบากในคุกอาจทำให้ยอห์นลังเลสงสัยไปบ้าง ขณะที่บางคนมองว่ายอห์นถามเพื่อให้ศิษย์ของตนมั่นใจ[5] พระเยซูไม่ได้ตอบตรง ๆ แต่ให้พวกเขากลับไปเล่าสิ่งที่ได้เห็น ทั้งคนตาบอดกลับมองเห็น คนง่อยเดินได้ และคนยากจนได้ฟังข่าวประเสริฐ ซึ่งตรงกับสิ่งที่ผู้เผยพระวจนะอิสยาห์บอกไว้ล่วงหน้าเกี่ยวกับพระเมสสิยาห์[6]
พระเยซูยังเปรียบคนในยุคนั้นเหมือนเด็กที่เล่นกันกลางตลาด เป่าปี่ชวนเต้นก็ไม่เต้น ร้องเพลงไว้อาลัยก็ไม่ร้องไห้ ยอห์นอดอาหารก็ถูกหาว่ามีผีสิง พระเยซูกินดื่มกับคนบาปก็ถูกหาว่าเป็นคนตะกละขี้เมา ไม่ว่ายอห์นหรือพระเยซูจะใช้ชีวิตแบบไหน คนยุคนั้นก็หาข้ออ้างมาปฏิเสธได้อยู่ดี แล้วพระองค์ก็ตำหนิเมืองโคราซิน เบธไซดา และคาเปอรนาอุม เมืองที่ได้เห็นการอัศจรรย์ของพระองค์มากที่สุด แต่กลับไม่ยอมกลับใจ ยิ่งได้เห็นมาก ก็ยิ่งต้องรับผิดชอบมาก
ถึงอย่างนั้น พระเยซูก็จบตอนนี้ด้วยคำชวนที่อ่อนโยนว่า "ทุกคนที่ตรากตรำและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา และเราจะเป็นที่พักพิงให้แก่ท่าน" (NTV) แล้วทรงชวนให้รับ "แอก" ของพระองค์ แอกคือท่อนไม้ที่วางบนคอวัวเพื่อลากไถ[7] ชาวยิวใช้คำนี้หมายถึงการรับคำสอนของครู การรับแอกของพระเยซูจึงหมายถึงการมาเป็นศิษย์ของพระองค์[8] พระองค์ชวนให้มาเรียนรู้จากพระองค์ผู้มีใจอ่อนโยนและถ่อมตน แล้วจะพบว่าแอกนี้พอเหมาะและเบาสบาย
แหล่งอ้างอิง
- [1]“but that which seems best founded is "chief of the executioners," the same as the captain of the watch” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Genesis 39:1
- [2]“No gates nor bars can shut out his gracious presence from his people.” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Genesis 39:21
- [3]“Joseph’s brethren had stripped him of his coat of many colours, but they could not strip him of his virtue and prudence.” — Matthew Henry's Commentary on the Whole Bible (1706), on Genesis 39:1
- [4]“The chief butler and chief baker, high officials in Pharaoh's court, come under the displeasure of their sovereign.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Genesis 40:1
- [5]“It is often disputed whether John sent this message (1) from a sense of hope deferred and despondency in his own soul; he would ask himself: (a) Is this the Christ whom I knew and whom I baptized? (b) Are these works of which I hear, the works of the promised Messiah? or (2) to confirm the faith of his disciples” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Matthew 11:3
- [6]“Our Lord here, has reference to several prophecies concerning the Messiah, in Isaiah 35:6” — John Gill's Exposition of the Bible (1746–66), on Matthew 11:5
- [7]“This is a figure taken from the use of oxen” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 11:29
- [8]“an idea also conveyed by the word “yoke,” which was used commonly among the Jews for the yoke of instruction.” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Matthew 11:29