อ่านพระคัมภีร์ใน 1 ปี
บทความสารบัญ
วันนี้
กลับหน้ารวมบทความ
วันที่ 22 จาก 365 วัน22 มกราคม (January 22)

อพยพ 4-6 และ มัทธิว 14:22-36

เวลาอ่านบทนำประมาณ ~2 นาที
ภาคพันธสัญญาเดิม (Old Testament)

อพยพ 4-6 (Ex. 4–6)

📖 เรื่องย่อ & จุดสังเกตก่อนอ่าน

ในบทที่ 4 ยังหาข้ออ้างไม่ยอมไปอียิปต์ กลัวว่าชาวอิสราเอลจะไม่เชื่อ และอ้างว่าพูดไม่เก่ง แม้พระเจ้าตอบทุกข้อ โมเสสก็ยังทูลในข้อ 13 ว่า "โอ พระผู้เป็นเจ้า โปรดใช้คนอื่นไปเถิด" (NTV) ผู้เชี่ยวชาญพระคัมภีร์บางคนอธิบายว่า คำทูลนี้หมายถึง ถ้าต้องไปก็จะไป แต่ส่งคนอื่นไปดีกว่า พระเจ้าจึงกริ้วในข้อ 14[1] แต่ก็ไม่เปลี่ยนตัว กลับให้พี่ชายซึ่งพูดเก่งมาพูดแทน

ระหว่างทางกลับอียิปต์ มีเหตุการณ์ที่เข้าใจยากในข้อ 24–26 พระเจ้าทรงมาหมายจะเอาชีวิตโมเสส จนภรรยาต้องรีบทำพิธีสุหนัตให้ลูกชาย พระคัมภีร์ไม่ได้บอกเหตุผล ผู้เชี่ยวชาญรุ่นก่อนหลายคนเห็นว่า น่าจะเป็นเพราะโมเสสละเลยไม่ให้ลูกเข้าสุหนัต ซึ่งเป็นเครื่องหมายพันธสัญญาที่พระเจ้าทำกับอับราฮัม (ปฐมกาล 17)[2] และการละเลยนี้ร้ายแรงเป็นพิเศษสำหรับคนที่จะนำชนชาติของพระเจ้า[3]

ในบทที่ 5 ไม่ยอมปล่อยชาวอิสราเอล ซ้ำยังเลิกแจกฟางที่ใช้ผสมโคลนให้อิฐยึดกัน แต่บังคับให้ส่งยอดอิฐเท่าเดิม ซึ่งบางคนประเมินว่าทำให้งานหนักขึ้นกว่าเท่าตัว[4] เมื่อถูกผู้แทนชาวอิสราเอลต่อว่า โมเสสทูลถามพระเจ้าในข้อ 22 ว่า "ทำไมพระองค์จึงทำให้คนของพระองค์ต้องเผชิญกับความเลวร้าย" (NTV) ผู้เชี่ยวชาญรุ่นก่อนบางคนมองว่า คำตัดพ้อนี้มาจากความรักที่โมเสสมีต่อคนของตน พระเจ้าจึงไม่ถือโทษ[5] พระเจ้าตรัสตอบในบทที่ 6 ข้อ 1 ว่า "บัดนี้ เจ้าจะได้เห็นว่า เราจะทำอะไรต่อฟาโรห์" (NTV)

ในบทที่ 6 ข้อ 6–8 พระเจ้าสัญญาว่าจะปลดปล่อยชาวอิสราเอลจากการเป็นทาส แต่เมื่อโมเสสนำไปบอก ข้อ 9 กลับเล่าว่า "พวกเขาไม่ฟังโมเสส เพราะขาดความอดทนและต้องตรากตรำกับงาน" (NTV) ทั้งที่ในบทที่ 4 ข้อ 31 ประชาชนเคยเชื่อและกราบนมัสการพระเจ้า คำอธิบายหนึ่งคือ ตอนแรกพวกเขายังมีความหวัง แต่เมื่องานกลับหนักกว่าเดิม ความทุกข์ทำให้หมดใจจะฟัง[6]

อ่านบทเต็มภายนอก (BibleGateway):
บทที่ 4บทที่ 5บทที่ 6
ภาคพันธสัญญาใหม่ (New Testament)

มัทธิว 14:22-36 (Mt. 14:22-36)

📖 เรื่องย่อ & จุดสังเกตก่อนอ่าน

หลังเลี้ยงคนห้าพันคน พระเยซูบอกให้สาวกลงเรือข้ามทะเลสาบไปก่อนตั้งแต่ยังไม่ค่ำ ส่วนพระองค์ขึ้นภูเขาไปอธิษฐาน (ข้อ 22–23) เรือของสาวกถูกคลื่นซัดเพราะทวนลม พอถึงช่วงตีสามถึงหกโมงเช้า ข้อ 25 เล่าว่าพระเยซูเดินบนน้ำมาหาพวกเขา สาวกซึ่งยังเชื่อเรื่องผีเหมือนชาวยิวทั่วไปสมัยนั้น พอเห็นคนเดินบนน้ำในความมืดก็ตกใจร้องว่า "ผีมา" (NTV)[7] พระเยซูตรัสทันทีว่านี่คือพระองค์เอง ไม่ต้องกลัว

ทูลว่า ถ้าเป็นพระองค์จริง ขอให้สั่งให้ตนเดินบนน้ำไปหา เมื่อพระเยซูตรัสว่า "มาเถิด" (NTV) เปโตรก็ก้าวลงเดินบนน้ำได้จริง แต่ข้อ 30 เล่าว่า พอเห็นลมพัด เขาก็กลัวจนเริ่มจม จึงร้องขอให้พระเยซูช่วย พระเยซูยื่นมือจับเขาทันที แล้วตรัสว่า "เจ้ามีความเชื่อน้อยเสียจริง ทำไมเจ้าจึงสงสัย" (NTV) ผู้เชี่ยวชาญรุ่นก่อนบางคนชี้ว่า พระเยซูไม่ได้บอกว่าเปโตรไม่มีความเชื่อเลย แต่บอกว่ามีน้อย และคำว่าสงสัยในที่นี้หมายถึงใจที่ลังเลระหว่างความเชื่อกับความกลัว[8]

เมื่อทั้งสองขึ้นเรือ ลมก็หยุด หนังสือโยบ (เรื่องของชายผู้ชอบธรรมที่ต้องทนทุกข์ ซึ่งจะได้อ่านในเดือนมิถุนายน) บอกว่าการ"เดินย่ำคลื่นทะเล" (NTV)เป็นฤทธิ์อำนาจที่มีแต่พระเจ้าทำได้ (โยบ 9:8)[9] คนในเรือเพิ่งเห็นพระเยซูทำสิ่งนั้น พวกเขากราบนมัสการพระองค์และพูดว่า "พระองค์เป็นบุตรของพระเจ้าอย่างแท้จริง" (NTV)

เมื่อขึ้นฝั่งที่แขวงเยนเนซาเรทริมทะเลสาบ ชาวเมืองพาคนป่วยมาขอเพียงแตะชายเสื้อของพระเยซู ชายเสื้อในที่นี้คือพู่ที่ห้อยอยู่ตามขอบเสื้อ ซึ่งกฎบัญญัติสั่งให้ชาวยิวติดไว้[10] ในมัทธิว 9 หญิงที่ตกเลือดเคยแตะชายเสื้อพระองค์แล้วหายป่วย ข่าวเรื่องนั้นน่าจะเป็นเหตุให้ผู้คนมาขอแบบเดียวกัน[11] และข้อ 36 บอกว่าทุกคนที่แตะก็หายขาดจากโรค

อ่านบทเต็มภายนอก (BibleGateway):
บทที่ 14

แหล่งอ้างอิง

  1. [1]“Moses means that he will undertake the task if God insists; but that God would do far better to send another. Hence the “anger of the Lord” against him (Exodus 4:14), which led to Aaron’s association with him as joint leader of the people.” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Exodus 4:13
  2. [2]“Both he and his wife seem at once to have concluded that the visitation was a punishment, on account of their having neglected to circumcise their new-born son.” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Exodus 4:24
  3. [3]“The narrative is obscure, but the meaning seems to be, that, led during his illness to a strict self-examination, he was deeply pained and grieved at the thought of having, to please his wife, postponed or neglected the circumcision of one of his sons, probably the younger. To dishonor that sign and seal of the covenant was criminal in any Hebrew, peculiarly so in one destined to be the leader and deliverer of the Hebrews” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Exodus 4:24
  4. [4]“These crude bricks were always made of the mud of the Nile, mixed with chopped straw, which served to bind them together (Rosellini, Monumenti Civili, vol. ii. p. 252).Let them go and gather straw.—It has been estimated that this requirement would “more than double” the people’s toils” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Exodus 5:7
  5. [5]“All that he could do was to complain to God, with a freedom which seems to us almost to border on irreverence, but which God excused in him, since it had its root in his tender love for his people.” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Exodus 5:22
  6. [6]“On the former occasion the people were comparatively at ease, accustomed to their lot, sufficiently afflicted to long for deliverance, and sufficiently free in spirit to hope for it.For anguish - See the margin; out of breath, as it were, after their cruel disappointment, they were quite absorbed by their misery, unable and unwilling to attend to any fresh communication.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Exodus 6:9
  7. [7]“They, as yet not free from the popular superstitions of their countrymen, thought that it was “a spirit” (better, a phantom, or spectre)” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Matthew 14:25
  8. [8]“he does not say, O thou unbeliever! or, O thou who hast no faith! for some faith he had, though but small; of this phrase; see Gill on Matthew 6:30. Wherefore didst thou doubt? waver, fluctuate, or wast divided between faith and fear.” — John Gill's Exposition of the Bible (1746–66), on Matthew 14:31
  9. [9]“Job, speaking of those things whereby the omnipotence of God was demonstrated, says particularly, Job 9:8, He walketh upon the waves of the sea: intimating that this was impossible to any thing but Omnipotence.” — Adam Clarke's Commentary on the Bible (1831), on Matthew 14:25
  10. [10]“This was surrounded by a border or "fringe;" and this "fringe," or the loose threads hanging down, is what is meant by the "hem." The Jews were commanded to wear this” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 9:20
  11. [11]“The wide-spread belief may be noted as the natural result of the miracle already recorded in Matthew 9:20-22” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Matthew 14:36