อ่านพระคัมภีร์ใน 1 ปี
บทความสารบัญ
วันนี้
กลับหน้ารวมบทความ
วันที่ 25 จาก 365 วัน25 มกราคม (January 25)

อพยพ 12-13 และ มัทธิว 16

เวลาอ่านบทนำประมาณ ~2 นาที
ภาคพันธสัญญาเดิม (Old Testament)

อพยพ 12-13 (Ex. 12–13)

📖 เรื่องย่อ & จุดสังเกตก่อนอ่าน

บทที่ 12 เล่าถึงคืนที่ชาวอิสราเอลได้ออกจากอียิปต์ในที่สุด ก่อนคืนนั้น พระเจ้าสั่งให้แต่ละครอบครัวฆ่าลูกแกะหนึ่งตัว แล้วเอาเลือดทาไว้ที่วงกบประตูบ้าน พระองค์ตรัสในข้อ 13 ว่า "เวลาเราเห็นเลือดติดบ้านที่เจ้าอยู่ เราจะผ่านเลยไป" (NTV) คำว่า "ผ่านเลยไป" นี้เองที่พระคัมภีร์ใช้อธิบายชื่อเทศกาล "ปัสกา" ซึ่งฉลองกันทุกปีนับจากนั้น[1]

เที่ยงคืนนั้น บุตรหัวปีทั่วอียิปต์ตาย ตั้งแต่ลูกของฟาโรห์ไปจนถึงลูกของนักโทษในคุก (ข้อ 29) แต่บ้านที่ทาเลือดลูกแกะไว้รอดพ้น ผู้เชี่ยวชาญพระคัมภีร์รุ่นก่อนอธิบายว่า เลือดนั้นแสดงว่าลูกแกะได้ตายแทนบุตรหัวปีของบ้านนั้นแล้ว[2]

การกินมื้อปัสกาครั้งแรกก็ไม่ธรรมดา ในข้อ 11 พระเจ้าสั่งให้กินโดยคาดเอว สวมรองเท้า และถือไม้เท้า เพื่อให้พร้อมออกเดินทางได้ทันที ทั้งที่ปกติคนสมัยนั้นไม่สวมรองเท้าในบ้าน[3] แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริง ชาวอียิปต์เร่งให้ชาวอิสราเอลออกไปจนไม่ทันรอให้แป้งขนมปังฟู (ข้อ 39)

ในบทที่ 13 ข้อ 19 นำกระดูกของไปด้วย ตามคำสาบานใน ปฐมกาล 50:25 ที่โยเซฟให้ลูกหลานของยาโคบสาบานไว้ก่อนตายว่า จะนำกระดูกของเขาออกไปเมื่อพระเจ้ามาช่วยพวกเขาออกจากอียิปต์ ผู้เชี่ยวชาญบางคนมองว่า การที่โมเสสยังรู้เรื่องคำสาบานนี้ แสดงว่าตลอดหลายร้อยปีในอียิปต์ ชาวอิสราเอลยังเล่าเรื่องนี้ต่อกันมา[4]

ในข้อ 17 ทางผ่านดินแดนของชาวฟีลิสเตียซึ่งเป็นชนชาตินักรบ[5]ใกล้ที่สุด แต่พระเจ้าไม่นำชาวอิสราเอลไปทางนั้น เพราะพระองค์ตรัสว่า "เกรงว่าพวกเขาจะเปลี่ยนใจเมื่อเห็นว่าจะต้องต่อสู้และจะหันกลับไปยังอียิปต์" (NTV) พระเจ้าจึงพาอ้อมไปทางถิ่นทุรกันดารสู่ทะเลแดง (ข้อ 18) และเรื่องใน อพยพ 14 ที่จะอ่านพรุ่งนี้ก็แสดงว่าพวกเขายังไม่พร้อมจะสู้รบ[6] ทางนั้นไกลกว่า แต่ตามข้อ 22 เสาเมฆในตอนกลางวันและเสาไฟในตอนกลางคืนนำทางพวกเขาไปตลอดเวลา

อ่านบทเต็มภายนอก (BibleGateway):
บทที่ 12บทที่ 13
ภาคพันธสัญญาใหม่ (New Testament)

มัทธิว 16 (Mt. 16)

📖 เรื่องย่อ & จุดสังเกตก่อนอ่าน

บทที่ 16 เริ่มเมื่อและมาทดสอบพระเยซู แล้วพระองค์เตือนสาวกให้ระวัง "เชื้อยีสต์" ของสองกลุ่มนี้ แต่สาวกคิดว่าพระองค์ตำหนิที่พวกเขาลืมเอาขนมปังมา พระเยซูจึงชวนให้นึกถึงตอนที่พระองค์เลี้ยงคนห้าพันและสี่พันคน (ข้อ 9–10) จึงไม่ต้องกังวลเรื่องขนมปัง ข้อ 12 เฉลยว่าเชื้อยีสต์คือคำสอนของพวกฟาริสีและสะดูสี เชื้อยีสต์นิดเดียวแผ่ไปทั่วก้อนแป้งโดยไม่มีใครเห็น คำสอนของพวกเขาก็ซึมเข้าไปในใจคนแบบเดียวกัน[7]

ที่เขตเมืองซีซารียาฟีลิปปี พระเยซูถามสาวกว่าผู้คนพูดกันว่าพระองค์เป็นใคร แล้วถามต่อว่า "แต่พวกเจ้าพูดว่าเราเป็นใคร" (NTV) ตอบว่าพระองค์คือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าผู้ดำรงอยู่ พระเยซูตอบว่า "เจ้าคือเปโตร เราจะสร้างคริสตจักรของเราบนหินนี้" (NTV) คำว่า "คริสตจักร" ในข้อนี้หมายถึงผู้เชื่อในพระเยซูทั้งหมด[8] ชื่อเปโตรในภาษากรีกแปลว่า "หิน"[9] ผู้เชี่ยวชาญตีความ "หินนี้" ต่างกัน บ้างว่าหมายถึงความเชื่อที่เปโตรเพิ่งประกาศ[10] บ้างว่าหมายถึงตัวเปโตรเอง[11]

ตั้งแต่ข้อ 21 พระเยซูเริ่มบอกสาวกว่าพระองค์ต้องทนทุกข์และถูกฆ่าที่เยรูซาเล็ม แล้วจะฟื้นขึ้นในวันที่สาม เปโตรรีบทัดทาน เพราะสาวกคาดว่าพระคริสต์จะเป็นกษัตริย์ผู้มีชัย[12] พระเยซูตอบว่า "เจ้าซาตาน จงไปให้พ้น เจ้าเป็นสิ่งกีดขวางเรา" (NTV) คำว่า "ซาตาน" แปลตรงตัวว่า "ผู้ต่อต้าน"[13] เปโตรซึ่งเพิ่งได้ยินว่าชื่อของตนแปลว่า "หิน" ยังเป็นหินอยู่ แต่กลายเป็นหินสะดุดที่ขวางทางพระองค์[14]

ในข้อ 24 พระเยซูบอกว่าใครจะตามพระองค์ต้อง "แบกไม้กางเขนของเขา" (NTV) สมัยนั้นนักโทษต้องแบกกางเขนของตนไปยังที่ประหาร พระเยซูพูดคำนี้ทันทีหลังจากบอกว่าพระองค์เองจะถูกฆ่า[15] สาวกจึงต้องเตรียมใจว่าอาจต้องทนทุกข์เหมือนพระองค์ ไม่ใช่ได้เกียรติอย่างที่คาดไว้[16]

อ่านบทเต็มภายนอก (BibleGateway):
บทที่ 16

แหล่งอ้างอิง

  1. [1]“In vv. 13 (see note), 23, 27, the term pésaḥ is explained by means of the cognate verb in the sense of a passing over” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Exodus 12:11
  2. [2]“The meaning of the sprinkling of blood is hardly open to question. It was a representation of the offering of the life, substituted for that of the firstborn in each house” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Exodus 12:7
  3. [3]“Sandals were not worn in the house.” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Exodus 12:11
  4. [4]“In the midst of their adversity the people had never lost sight of the promised redemption. For unless the celebrated adjuration of Joseph had been a subject of common conversation among them all, Moses would never have thought of it.” — C. F. Keil & F. Delitzsch, Biblical Commentary on the Old Testament (1866–91), on Exodus 13:17
  5. [5]“The Philistines were very warlike” — C. F. Keil & F. Delitzsch, Biblical Commentary on the Old Testament (1866–91), on Exodus 13:17
  6. [6]“But the Israelites were not prepared for such a conflict, as is sufficiently evident from their despair, in Exo 14:10.” — C. F. Keil & F. Delitzsch, Biblical Commentary on the Old Testament (1866–91), on Exodus 13:17
  7. [7]“It passes secretly, silently, but certainly through the mass of dough. See the notes at Matthew 13:33. "None can see its progress." So it was with the doctrines of the Pharisees.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 16:6
  8. [8]“It means sometimes the whole body of believers, Ephesians 1:22; 1 Corinthians 10:32. This is its meaning in this place.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 16:18
  9. [9]“The word "Peter," in Greek, means "a rock."” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 16:18
  10. [10]“Some have supposed that the word "rock" refers to Peter's confession” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 16:18
  11. [11]“Another interpretation is, that the word "rock" refers to Peter himself.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 16:18
  12. [12]“They expected a temporal, triumphant prince as the Messiah.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 16:21
  13. [13]“The word "Satan" literally means "an adversary," or one who opposes us in the accomplishment of our designs.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 16:23
  14. [14]“Peter is still a stone, but it is as “a stone of stumbling and a rock of offence”” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Matthew 16:23
  15. [15]“The expression recurs ch. Matthew 16:24, following upon the announcement of the Passion to the disciples. By the Roman custom criminals were compelled to bear the cross to the place of execution.” — Cambridge Bible for Schools and Colleges (1877), on Matthew 10:38
  16. [16]“Knowing that they had all imbibed the same notion of a temporal kingdom, and were in expectation of worldly riches, honour, and pleasure; he took this opportunity of preaching the doctrine of the cross to them, and of letting them know, that they must prepare for persecutions, sufferings, and death; which they must expect to endure, as well as he” — John Gill's Exposition of the Bible (1746–66), on Matthew 16:24