เปลี่ยนวัน
อพยพ 36-38 และ มัทธิว 23:1-22
อพยพ 36-38 (Ex. 36–38)
งานก่อสร้างกระโจมที่พำนักเริ่มต้นด้วยภาพที่หาได้ยาก ช่างฝีมือต้องมาบอกว่า "ประชาชนนำของมาให้สำหรับงานที่ พระผู้เป็นเจ้า บัญชาพวกเราทำมากเกินความต้องการ" (NTV) จนโมเสสต้องออกประกาศห้ามไม่ให้ประชาชนถวายเพิ่มอีก เมื่อไม่นานมานี้ พวกเขาเพิ่งถอดเครื่องประดับไปหล่อลูกโคทองคำ บัดนี้พวกเขากลับนำของล้ำค่ามามอบให้พระเจ้าจนล้นเกิน ข้อน่าคิดคือ ใจที่ได้สัมผัสพระคุณจะให้ด้วยความยินดีโดยไม่ต้องรอให้ใครมาบังคับ
เมื่ออ่านบทที่ 36 และบทที่ 37 ผู้อ่านอาจรู้สึกเหมือนอ่านเรื่องเดิมซ้ำ เพราะรายละเอียดของผ้าม่าน โครงไม้ และเครื่องใช้ถูกเล่าอีกครั้งแทบทุกคำ การเล่าซ้ำเช่นนี้เป็นเครื่องยืนยันว่าช่างฝีมืออย่างทำตามแบบที่พระเจ้าทรงสำแดงไว้อย่างครบถ้วน ไม่ตัดทอนหรือดัดแปลงตามใจชอบ[1]
ในบทที่ 38 มีรายละเอียดเล็ก ๆ ที่น่าสนใจ เมื่ออ่างทองสัมฤทธิ์สำหรับชำระล้างถูกหล่อขึ้นจาก "กระจกส่องหน้าของบรรดาหญิงปฏิบัติงานที่ทางเข้ากระโจมที่นัดหมาย" (NTV) ในยุคโบราณ กระจกส่องหน้าทำจากโลหะขัดเงา[2] จึงเป็นของใช้ส่วนตัวที่มีค่า การที่หญิงเหล่านั้นยอมสละกระจกเพื่อทำอ่างชำระ บอกถึงการวางความสนใจในรูปลักษณ์ภายนอกลง[3]
ท้ายบทเป็นบัญชีแจกแจงโลหะทั้งหมดอย่างโปร่งใส น่าสังเกตว่าฐานเงินที่รองรับโครงกระโจมทั้งหมดมาจากเงินค่าไถ่ชีวิตที่ทุกคนจ่ายเท่ากันคนละครึ่งเชเขล ไม่ได้มาจากของขวัญก้อนใหญ่ของเศรษฐีคนใดคนหนึ่ง ในงานที่เราทำร่วมกัน เราให้ความสำคัญกับความสัตย์ซื่อในรายละเอียดและการมีส่วนร่วมของทุกคนเพียงใด
มัทธิว 23:1-22 (Mt. 23:1-22)
ในมัทธิวบทที่ 23 พระเยซูหันมาตรัสเตือนผู้นำศาสนาอย่างตรงไปตรงมา พระองค์ตรัสถึงและที่ "นั่งในที่นั่งของโมเสส" (NTV) คือตำแหน่งผู้มีสิทธิอำนาจสอนธรรมบัญญัติ[4] พระองค์จึงตรัสในข้อ 3 ว่า "ฉะนั้นจงกระทำตามทุกสิ่งที่พวกเขาบอกให้เจ้าฟัง แต่อย่ากระทำตามการกระทำของเขา" (NTV) คำสอนของพวกเขาถูกต้อง แต่ชีวิตไม่ตรงกับคำสอนนั้น
พระองค์ทรงชี้ว่าพวกเขาทำทุกอย่างเพื่อให้คนเห็น พวกเขาขยายกล่องหนังบรรจุข้อพระคัมภีร์ที่ผูกไว้ที่หน้าผากและแขนให้ใหญ่ขึ้น[5] และทำพู่ที่ชายเสื้อให้ยาวเป็นพิเศษ[6] ทั้งสองอย่างนี้พระเจ้าทรงให้มีไว้เพื่อเตือนใจให้ระลึกถึงพระวจนะ พวกเขากลับใช้เป็นเครื่องหมายโอ้อวดความเคร่งครัด พร้อมกับชอบให้คนเรียกตนว่าอาจารย์และชอบที่นั่งเกียรติยศ
พระองค์จึงตรัสในข้อ 11 ว่า "แต่ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในพวกเจ้าจะเป็นผู้รับใช้ของเจ้า" (NTV) ในสายพระเนตรของพระเจ้า ความยิ่งใหญ่จึงวัดกันที่การถ่อมตัวลงรับใช้ผู้อื่น
จากข้อ 13 เป็นต้นไป พระองค์ทรงเริ่มประกาศคำว่า "วิบัติ" แก่พวกเขา ในบทนี้ตรัสถึงแปดครั้ง เทียบได้กับคำอวยพรแปดครั้งในบทเทศน์บนภูเขา เริ่มจากข้อ 13 ว่า "วิบัติจงเกิดแก่ท่าน พวกอาจารย์ฝ่ายกฎบัญญัติและฟาริสี ท่านเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก" (NTV) คำนี้เป็นคำเตือนด้วยความสงสาร ถึงความทุกข์ที่พวกเขากำลังนำมาสู่ตนเอง[7]
ต่อมา พระองค์ทรงเปิดโปงกฎเกณฑ์เรื่องการสาบานที่พวกเขาคิดขึ้นเอง[8] พวกเขาสอนว่าการสาบานโดยอ้างพระวิหารไม่ผูกมัด แต่ถ้าอ้างทองคำในพระวิหารกลับต้องรักษาคำพูด พระองค์จึงตรัสในข้อ 17 ว่า "อะไรสำคัญกว่ากัน ทองหรือพระวิหารซึ่งทำให้ทองบริสุทธิ์" (NTV) การจัดลำดับคุณค่าที่ผิดนี้เผยว่าพวกเขาสนใจทรัพย์มากกว่าพระเจ้าผู้ทรงทำให้ทุกสิ่งบริสุทธิ์ เราอาจถามตัวเองว่า ในการดำเนินชีวิต เราให้ค่ากับสิ่งใดมากกว่าพระเจ้า
แหล่งอ้างอิง
- [1]“seems intended to teach the important lesson, that acceptable obedience consists in a complete and exact observance of God’s commandments” — Ellicott's Commentary for English Readers (1878), on Exodus 36:1
- [2]“were made of brass, silver, or bronze, highly polished” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Exodus 38:8
- [3]“was their renouncing the world for a season” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Exodus 38:8
- [4]“we are to understand authority to teach the Law” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 23:2
- [5]“used to wear little scrolls of paper or parchment, bound on their wrist and foreheads, on which several texts of Scripture were writ” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Matthew 23:5
- [6]“Which God had enjoined them to wear, to remind them of doing all the commandments” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Matthew 23:5
- [7]“Our Lord pronounced eight blessings upon the mount: he pronounces eight woes here; not as imprecations, but solemn, compassionate declarations of the misery, which these stubborn sinners were bringing upon themselves.” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Matthew 23:13
- [8]“distinctions invented only to promote their own avaricious purposes” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Matthew 23:16