เปลี่ยนวัน
เลวีนิติ 4-5 และ มัทธิว 24:29-51
เลวีนิติ 4-5 (Lev. 4–5)
เมื่อวานเป็นเครื่องบูชาที่ถวายด้วยความสมัครใจ วันนี้เป็นเครื่องบูชาที่จำเป็นเมื่อมีผู้ทำผิด พระเจ้าตรัสกับว่า "ถ้าผู้ใดกระทำบาปโดยไม่มีเจตนา" (NTV) แม้ความผิดที่เกิดจากความพลั้งเผลอหรือไม่รู้ตัวก็ยังสร้างมลทินและกระทบความสัมพันธ์กับพระเจ้า[1] พระองค์จึงทรงเปิดทางไว้ล่วงหน้าให้ความสัมพันธ์ที่สะดุดนั้นได้รับการเยียวยา
เครื่องบูชาสองชนิดในบทนี้ต่างกันชัดเจน ชนิดแรกคือเครื่องสักการะเพื่อลบล้างบาป ใช้เมื่อทำผิดโดยไม่เจตนา สัตว์ที่ถวายจะถูกเผาส่วนหนึ่งบนแท่นบูชา ส่วนที่เหลือนำไปเผานอกค่าย[2] สำหรับปุโรหิตหรือมวลชน เลือดต้องถูกนำเข้าไปประพรมที่หน้าม่านหน้าสถานที่บริสุทธิ์ แต่สำหรับผู้นำหรือชาวบ้านทั่วไปทำเพียงที่แท่นบูชาด้านนอก ชนิดที่สองคือของถวายเพื่อไถ่โทษ ใช้เมื่อยักยอกสิ่งที่ควรถวายแด่พระเจ้า เช่น ไม่ได้ถวายสิบลดหรือผลแรกให้ครบ[3] และต้องคืนสิ่งที่ค้างนั้นพร้อมเพิ่มอีกหนึ่งในห้า น่าสังเกตว่ายิ่งผู้ทำผิดมีตำแหน่งสูง ความรับผิดชอบยิ่งหนัก เพราะความผิดของปุโรหิตผู้ได้รับการเจิมส่งผลต่อประชาชนทั้งชาติ[4]
ก่อนจะถวาย พระเจ้าทรงกำหนดให้ผู้ทำผิด "จะต้องสารภาพบาปที่กระทำ" (NTV) การยอมรับความผิดจึงเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ของพิธี[5] พระองค์ยังทรงเปิดทางให้คนยากจน ถ้าถวายลูกแกะไม่ได้ก็ถวายนกสองตัว และถ้ายากจนกว่านั้นก็ถวายแป้งสาลีหนึ่งกำมือแทนได้[6] การงดน้ำมันและกำยานในแป้งนั้นเป็นสัญลักษณ์ของความโศกเศร้าต่อบาป[7]
การชดใช้ครั้งนี้คือการคืนสิ่งที่เสียหายให้กลับคืนมา เมื่อเราทำผิดต่อผู้อื่น คำถามคือ นอกจากคำขอโทษแล้ว เราจะเยียวยาความเสียหายที่เกิดขึ้นได้อย่างไร
มัทธิว 24:29-51 (Mt. 24:29-51)
สายตาของพระเยซูเปลี่ยนจากความทุกข์ยากมาสู่ภาพการเสด็จกลับมา ในข้อ 30 พระองค์ตรัสว่า "เขาเหล่านั้นจะเห็น บุตรมนุษย์ มาในเมฆด้วยฤทธานุภาพและสง่าราศีอันยิ่งใหญ่" (NTV) และในข้อ 31 ตรัสว่าทรงจะส่งทูตสวรรค์ไป "รวบรวมบรรดาผู้ที่ท่านเลือกไว้จากลมทั้งสี่" (NTV) การเสด็จมาครั้งนี้จึงเป็นการมารับผู้ที่เป็นของพระองค์ให้ปลอดภัย ท่ามกลางโลกที่ทุกสิ่งสั่นคลอน พระองค์ทรงยืนยันในข้อ 35 ว่า "สวรรค์และโลกจะดับสูญไป แต่คำของเราจะไม่มีวันสูญหายไป" (NTV)
ในข้อ 32 พระองค์ทรงเปรียบเทียบกับต้นมะเดื่อ "เมื่อกิ่งก้านเขียวสดแตกใบอ่อน เจ้าก็รู้ว่าฤดูฝนใกล้จะถึงแล้ว" (NTV) สัญญาณต่างๆ จึงบอกได้ว่าการเสด็จมาของพระองค์ใกล้เพียงใด แต่ในข้อ 36 ทรงย้ำว่า "ไม่มีใครทราบถึงวันและเวลานั้น" (NTV) แม้แต่ทูตสวรรค์หรือพระบุตร มีเพียงพระบิดาเท่านั้นที่รู้
พระองค์ยังทรงเปรียบเทียบกับสมัยของ ผู้คนยุคนั้นใช้ชีวิตตามปกติ ทั้งกิน ดื่ม และแต่งงาน โดยไม่ทันระวังว่าอะไรกำลังจะมาถึง[8] อันตรายจึงอยู่ที่ใจที่ด้านชาต่อเสียงเตือนของพระเจ้า
พระองค์จึงทรงกำชับในข้อ 44 ว่า "ด้วยเหตุนี้เจ้าต้องเตรียมพร้อมเช่นกัน เพราะ บุตรมนุษย์ จะมาในยามที่เจ้าไม่ได้คาดคิดไว้" (NTV) แล้วทรงเล่าอุปมาเรื่องผู้รับใช้สองคน คนหนึ่งสัตย์ซื่อดูแลคนในบ้าน ส่วนอีกคนคิดในใจตามข้อ 48 ว่า "กว่านายของเราจะมาก็อีกนาน" (NTV) จึงเริ่มข่มเหงเพื่อนร่วมงานและปล่อยตัวตามใจ[9] การเตรียมพร้อมจึงหมายถึงความสัตย์ซื่อในหน้าที่ประจำวัน หากพระองค์เสด็จกลับมาในเวลานี้ พระองค์จะทรงพบเรากำลังทำสิ่งใดอยู่
แหล่งอ้างอิง
- [1]“breaches made through haste, or inadvertency of some negative precepts, which, if done knowingly and wilfully, would have involved a capital punishment” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Leviticus 4:2
- [2]“the carcass, with its appurtenances and offals, was carried without the camp” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Leviticus 4:13
- [3]“This is a case of sacrilege committed ignorantly, either in not paying the full due of tithes, first-fruits, and similar tribute” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Leviticus 5:15
- [4]“which implies that God expected more circumspection from him, than from the people” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Leviticus 4:3
- [5]“this confession is not to be restrained to the present case, but by a parity of reason, and comparing of other scriptures, to be extended to other sacrifices for sin, to which this was a constant companion” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Leviticus 5:5
- [6]“or if even that was beyond his ability, the law would be satisfied with the tenth part of an ephah of fine flour without oil or frankincense” — Jamieson, Fausset & Brown, Commentary Critical and Explanatory (1871), on Leviticus 5:7
- [7]“or as a fit expression of their sorrow for their sins” — John Wesley, Explanatory Notes on the Whole Bible (1754–65), on Leviticus 5:11
- [8]“The things mentioned here denote attention to the affairs of this life rather than to what was coming on them.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 24:38
- [9]“If that servant, so appointed, having this office, should be evil or wicked.” — Barnes' Notes on the Old and New Testaments (1834), on Matthew 24:48